Potrawy z ryb



Karp w szarym sosie...



Karp, lin, leszcz w szarym sosie po polsku

1 kg karpia, ocet (3%), wywar, sól, szary sos: 3-4 dag masła, 3 dag mąki, 3/4 l wywaru, 1/8 l czerwonego wina, krew z ryby, 4-5 dag piernika, sól, 2 dag cukru na karmel, sok z cytryny lub kwasek cytrynowy, 2 1/2 dag rodzynków, 2 1/2 dag migdałów.

Rybę opłukać, zabić, zebrać krew do naczynia, dodać 1/2 łyżki octu. Rybę sprawić, ułożyć na wkładce, włożyć do gorącego wywaru i gotować powoli ok. 30 minut. Wyjąć z wkładem, zsunąć na półmisek, położyć w ciepłym miejscu, skropić wywarem, przykryć, aby nie obsychała. Wywar odparować do 3/4 litra. Przyrządzić rumianą zasmażkę: masło rozgrzać, dodać zrumienioną mąkę, zmieszać, naprowadzić wywarem i winem, dodać krew, zagotować.

Piernik pokruszyć, zalać 1/4 l wywaru, rozgotować, przetrzeć, włożyć do sosu. Dodać sól, karmel, sok z cytryny lub kwasek cytrynowy, zagotować, włożyć opłukane rodzynki i sparzone, obrane, pokrojone w cieniutkie paseczki migdały. Rybę zagrzać w piekarniku, oblać gorącym sosem. Podawać z ziemniakami i kaszą krakowską. W taki sposób przyrządza się lina i leszcza - w całości lub w dzwonkach. Sos szary można przyrządzać bez krwi z ryby i bez piernika.

ryby





Portulaka pospolita (Portulaca oleracea)

Roślina jednoroczna z rodziny portulakowatych, obecnie kosmopolityczna, spotykana jako chwast w pobliżu ogrodów, na przydrożach. Wymaga gleby przepuszczalnej, stanowiska słonecznego. Łodyga wysoka do 50 cm, ścieląca się, rozgałęziona. Kwiaty drobne, żółte.

Kwitnie od czerwca do września.

Główne związki: Witamina C. Uprawa: Rozmnażana z nasion. Udaje się w hodowli ogrodowej. Wysiew w maju.

Zbiór i przechowywanie: Liście i młode pędy zbiera się od kwietnia do czerwca. Używa się jedynie świeżego ziela.

Zastosowanie w kuchni: świeży, korzenny i lekko kwaśny aromat portulaki sprawia, że ona jest dobrą przyprawą do sałat, warzyw, jarzynek, jaj na twardo i drobiu.

Zastosowanie w ziołolecznictwie: Świeże ziele i sok stosowane są w stanach zapalnych błony śluzowej żołądka, przy chorobach wątroby, przy kaszlu, w stanach osłabienia, zwłaszcza przy niskim ciśnieniu krwi, w bezsenności, a także jako lek moczopędny.